Osobowość paranoiczna

-

 

  Ludzie z osobowością paranoiczną charakteryzują się olbrzymią wrażliwością na niepowodzenia i odmowy. Mają tendencję do bardzo długiego przeżywania nieprzyjemnych uczuć. Z podejrzeniami podchodzą do różnych doświadczeń. Raczej wrogo interpretują to co się dzieje. Tacy ludzie sztywno trzymają się własnych prawd, mają kłopot w dostosowywaniu się do aktualnych sytuacji. Często, mimo braku dowodów, podejrzewają o niewierność swojego partnera. Ludzie z osobowością paranoiczną charakteryzują się również postawą przeceniającą własne znaczenie. Koncentrują się na „spiskowych” teoriach i w taki sposób wyjaśniają to, co dzieje się w świecie i dotyczy innych osób.

 

  Ludzie o osobowości paranoicznej, funkcjonujący w normie, są nieufni wobec otaczającego świata. Potrzebują dużej niezależności. Cenią sobie wolność. Są wrażliwi na kwestie władzy, autorytetu i dominacji. Podchodzą do innych ostrożnie i z rezerwą. Decydują się na wejście w bliski związek po rozważeniu wszystkich argumentów za i przeciw. Tacy ludzie z dużą uwagą słuchają tego, co mówią inni. Skupiają się na podtekstach i oczekiwaniach. Są bardzo czuli na punkcie krytyki. Uparcie bronią swojego punktu widzenia, który ma formę prawdy absolutnej. Cenią sobie wierność i lojalność. Utrzymują relacje z kilkoma zaufanymi przyjaciółmi. Reagują niepokojem na konstruktywną krytykę.

  Osoby funkcjonujące na poziomie paranoicznego zaburzenia osobowości są przekonane, że inni ludzie usiłują je skrzywdzić, wykorzystać lub oszukać, mimo braku na to dowodów. Podejrzewają wszystkich o nielojalność. Z niechęcią dzielą się osobistymi informacjami. Raczej błędnie interpretują niewinne komunikaty. Często chowają swoją urazę i rzadko wybaczają doznane krzywdy.

 






 

Artykuł powstał na podstawie:

 Davis, R. i Millon, T. (2005). Osobowość paranoiczna „Nie ufaj nikomu”. W : R. Davis i T. Millon (red.), Zaburzenia osobowości we współczesnym świecie. (str. 502- 553). Warszawa. Instytut Psychologii Zdrowia. Polskie Towarzystwo Psychologiczne.

Pużyński, S. i Wciórka, J. (red.), Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne „Vesalius” Instytut Psychiatrii i Neurologii, Kraków-Warszawa, 2000.

 

Opublikowane zdjęcie pochodzi z witryny internetowej www.pixabay.com

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Podstawowe informacje o psychoanalizie

-
Obraz
  Psychoanaliza to dziedzina wiedzy, skupiona na eksploracji psychiki człowieka. Twórcą psychoanalizy jest Zygmunt Freud. Psychoanalizę można rozumieć z kilku perspektyw:   a)       Uporządkowanej nauki o postępowaniu i naturze człowieka. b)     Technice poznawania psychiki. c)     Psychoterapeutycznej procedurze, pozwalającej na obniżenie negatywnych uczuć oraz  poznania siebie.    Informacje z zakresu psychoanalizy odnoszą się do standardowych kwestii związanych z psychiką i rozwojem człowieka oraz do każdego typu zaburzeń. Teoria psychoanalityczna daje szansę by zrozumieć ludzkie funkcjonowanie począwszy od dzieciństwa aż po okres wieku podeszłego. Dwoma filarami teorii psychoanalitycznych jest założenie o determinizmie psychicznym oraz występowanie nieświadomości. Determinizm jest związany z tym, że wszystko co się dzieje ma swoją przyczynę. W umyśle ludzkim nie ma spraw przypadkowych. Myśli, fantazje, działani...
Czytaj więcej

Dla kogo psychoterapia psychoanalityczna?

-
  Psychoterapia psychoanalityczna pomaga dorosłym, młodzieży, dzieciom, doświadczającym cierpienia z powodu: a)       Zaburzeń nastroju - trudności z tej grupy charakteryzują się doświadczanym uczuciem przygnębienia. Spowolnieniu ulega napęd psychoruchowy. Kłopot sprawia koncentrowanie się na zadaniach. Często doświadcza się beznadziei dotyczącej przyszłości. Zaburzenia z tej grupy powodują znaczne zakłócenia snu, zmiany w apetycie, zmniejszoną energię. Do zaburzeń nastroju zalicza się zaburzenia afektywne dwubiegunowe oraz depresyjne.   b)      Zaburzeń lękowych - trudności związane z odczuwaniem nadmiernego lęku oraz towarzyszące im zaburzenia zachowania, tj., zespół lęku uogólnionego, fobie, lęk separacyjny, mutyzm wybiórczy.   c)       Zaburzeń osobowości - zakłócenie funkcjonowania osobowości, wiążące się ze znacznymi ograniczeniami osobistymi i społecznymi. Objawami tych zaburzeń są upoś...
Czytaj więcej

Koncepcja Osobowości wg. Zygmunta Freuda

-
Obraz
  Zygmunt Freud opisuje osobowość człowieka jako strukturę, która podlega działaniu id, ego i superego. Ego ma za zadanie utrzymywać balans i układać się z czynnikami wypływającymi z id i superego. Popędy znajdujące się w id uaktywniają się i proszą o nasycenie. Z drugiej strony struktura superego tonuje żądania wypływające z id. Funkcjonowanie id, ego i superego jest źródłem różnego typu lęków, motywujących ego do podjęcia działania. Aby obniżyć lęk, ego uaktywnia mechanizmy obronne. Freud uważa, że osobowość rozwija się w pięciu etapach; fazie oralnej, fazie analnej, fazie fallicznej, fazie latencji oraz fazie genitalnej. W ramach naturalnego rozwoju człowieka każdy etap usuwa się w cień, by umożliwić zaistnienie kolejnemu etapowi. W fazie oralnej, która trwa od narodzin, do drugiego roku życia, usta, wargi i język są najważniejszymi częściami ciała, radość sprawiają czynności oralne, takie jak ssanie piersi, ssanie kciuka, następnie gryzienie i połykanie. Faza analna trwa ...
Czytaj więcej